Database Design: Past, Present and Future
Speaker:

Manolis Giannoudakis

Date: 10/02/2012
University: Athens Univ. of Economics and Business
Room : A56
Time: 4:00pm (coffee: 3:30)
Slides:
Abstract:

Απώτερος σκοπός κάθε μεθοδολογίας σχεδιασμού βάσης δεδομένων είναι να παραχθεί μια δομή-πυρήνας, πάνω στην οποία θα στηριχτεί η ανάπτυξη του σχετικού λογισμικού εφαρμογών σε αποδεκτά όρια χρόνου, κόστους και προσπάθειας. Επίσης, η δομή και το λογισμικό πρέπει να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του υπό μηχανοργάνωση οργανισμού. Η παραδοσιακή μεθοδολογία υιοθετεί την κανονικοποίηση και τα κλασσικά αξιώματα συναρτήσεων καθώς και τα αξιώματα πολλαπλών τιμών, ως μια αναλυτική τεχνική για τη λογική σχεδίαση, με σκοπό να ελέγξει τη βιωσιμότητα του συνόλου των σχέσεων, οι οποίες τελικά θα μετατραπούν σε λογικούς τύπους εγγραφών. Ωστόσο, η προσέγγιση αυτή ενέχει πολλούς κινδύνους καθότι στηρίζεται, σε μεγάλο βαθμό, στην υποκειμενική σκέψη του σχεδιαστή. Το πρόβλημα αντιμετωπίζεται ως ακολούθως:

Α) Κανονική σύνθεση: βασίζεται στη συγχώνευση των συσχετίσεων μεταξύ ομάδων γνωρισμάτων – κυρίως όψεων – ενός οργανισμού για τη δημιουργία της συμφυούς δομής της βάσης.

Β) Αποσύνθεση: υιοθετεί εδραιωμένα θεωρητικά μοντέλα αποσύνθεσης της καθολικής σχέσης με συγκεκριμένα κριτήρια, που είναι: κριτήρια αυτά είναι: (α) λογική συνύπαρξη, (β) συναρτησιακή εξάρτηση, και (γ) προσπέλαση-συμπροσπέλαση.

Γ) Καθολικό μοντέλο FDB (FrameDatabase): υιοθετεί ένα και μόνο τύπο υποκείμενης δομής για να στηρίξει οποιοδήποτε λογικό σχήμα, όπου οι οντότητες και τα γνωρίσματα ορίζονται δυναμικά, ενώ οι τροποποιήσεις και οι μεταβολές (Alter) δεν επηρεάζουν το καθολικό σχήμα. Η δομή του FDB υποστηρίζει καθιερωμένα γνωρίσματα και εννοιολογικές αναζητήσεις.

MaDgIK 2009-2018